lunes, 3 de octubre de 2016

A CAÍDA DA FOLLA






Les sanglots longs des violóns de l´outomne,
blessent mon coeur d ´une langueur monotone.
                                                Paul Verlaine


Cando no hemisferio Norte o día e a noite acadan a mesma duración comenza o Outono, a estación da colleita do millo. As árbores de folla caduca   alfombran a herba verde e os camiños. Pero a súa vida segue, prescindindo dos elementos máis zumentos para poder soportar as baixas temperaturas do inverno. Unha retirada estratéxica da sabia para protexerse nos elementos máis lignificados.

Sería por iso que os mandos das forzas aliadas escolleron os primeiros versos do poema Canción de Outono de Paul Verlaine para anunciar á Francia ocupada e ó movemento da Resistencia, da que formaban parte polo menos 70.000 españoles (1), o desembarco nas praias de Normandía, que ía reprensentar o fin do Nazismo e a liberación de parte de Europa.
A BBC de Londres trasmitiu o primeiro verso e catro días despois o segundo do fermoso poema do poeta francés:

“Os longos lamentos dos violíns do outono,
firen o meu corazón de profunda melancolía.”

A Operación Overlord  comezou e arrancaba o desembarco do chamado Día D. Alí estaba La Nueve, compañía composta tamén por españoles a quen a Historia lles gardaba a fazaña da liberación de París.
 
 

A noite  anterior 20.000 fungos brancos baixaron do ceo sobre os pobos de Sainte Mére Église e Sainte Marie du Mont diante do pasmo dos seus habitantes que recibiron esperanzados aos liberadores.
 

Para algúns o outono é a estación da melancolía pero en sentido figurado representa a madurez que anuncia o novo rexurdimento da Natureza.Coa chegada dos primeiros raios da primavera as árbores estouparán de novo nunha lampada de verde e florecerán con gran esplendor, xerando novos froitos que contribuirán a que a especie se perpetúe.
 
 
 
(1) Españoles en la Resistencia. Alberto Fernández- Ediciones Zero S.A. -1973 (Pax. 22)





No hay comentarios:

Publicar un comentario